Internetowy poradnik

Strona główna > Turystyka > Tatrzańskie ciekawostki

Tatrzańskie ciekawostki

Wtorek 14 kwietnia 2015, przez natatry

Tatry są bezapelacyjnie najwyższym górskim pasmem w naszym kraju. Warto poznać kilka ciekawych informacji na ich temat.

Znakowanie szlaków

W Polsce ustalone jest oznaczanie szlaku pieszego za pomocą trzech przylegających do siebie poziomych pasków, umieszczanych na drzewach, murach, skałach itp. Dwa zewnętrzne paski są barwy białej, natomiast środkowy jest wypełniony dowolną inną niż biała (np. czarną, czerwoną, niebieską, zieloną czy żółtą farbą). Podstawowy znak ma wymiary 9×15 cm. Znaki powinny być umieszczone w taki sposób, aby zachowana była widoczność kolejnego do przodu i do tyłu, nie rzadziej jednak, niż co 50 m.


Kolor szlaku nie oznacza jego trudności. Inaczej jest w przypadku szlaków narciarskich – gdzie barwa określa skalę trudności nartostrady. Identyczny podział posiadają szlaki w Tatrach Słowackich. Wyróżniamy kolory szlaków – czerwony, niebieski, czarny, zielony i żółty. Najtrudniejszym szlakiem w Polsce jest Orla Perć, po stronie słowackiej jest, to szlak na Czerwoną Ławkę.

Wody

W krajobrazie Tatr potoki i stawy stanowią ważny i oryginalny element, a ich obfitość musi uderzyć każdego. Liczba źródeł po polskiej stronie przekracza 1000, przy czym 65% z nich wypływa w pasie 900 – 1400 m n.p.m. Osobliwością są wielkie wywierzyska Tatr Zachodnich, wyprowadzające wody o temperaturze 3,5 – 5,20Cz systemów jaskiń i wyrzucające po 300 – 600 litrów na sekundę. Łączna długość potoków w Tatrach Polskich wynosi 175 km; ich temperatura w lecie podnosi się do 100C, w zimie spada do 10C. Maksymalny stan wody mają one w czerwcu, minimalny w lutym i marcu. Dla turysty frapującym zjawiskiem są tzw. suche wody – potoki niknące okresowo lub stale w podziemnych przepływach i wydobywające się w nieoczekiwanych nieraz miejscach.

Dolinom Tatr wiele uroku przydają jeziora, zwane przez górali „stawami”. Powstanie zawdzięczają na ogół lodowcom, a największe skupiają się po polskiej stronie. Aż 11 zbiorników przekracza tu powierzchnię 1 ha (w całych Tatrach jest takich 30), 5 zbiorników – 10 ha (w całych Tatrach 8). Największymi jeziorami Tatr są Wielki Staw Polski i Morskie Oko, najgłębszymi – Wielki Staw Polski i Czarny Staw pod Rysami.
Większość jezior tatrzańskich leży powyżej 1600 m n.p.m. wody w nich są prawie wolne od planktonu i zawiesin, wykazując dużą przezroczystość (w Czarnym Stawie pod Rysami 17,5m). Cechuje je ubóstwo soli mineralnych i związków organicznych przy wysokiej zawartości tlenu. Osady denne są silne zmineralizowane i również ubogie w substancje organiczne, co pociąga za sobą nikły rozwój świata roślinnego i zwierzęcego.