Internetowy poradnik

Strona główna > Rozrywka > Przepis na grę idealną

Przepis na grę idealną

Piątek 6 listopada 2015, przez admin

Gra komputerowa to naprawdę złożona struktura. Nic dziwnego, że tworzenie dobrego i grywalnego tytułu zajmuje kilka lat. Co jednak sprawia, że jedne gry zostają uznane za nudne i popadają w zapomnienie, zaś inne zyskują status kultowej zaledwie w kilka miesięcy po premierze? Poniżej staramy się rozłożyć ten temat na czynniki pierwsze.

1. POSTACI
Społeczność graczy doceni z pewnością dobrze zarysowane postaci. Wcielając się w bohatera, zawsze staramy się przecież z nim choć po części utożsamić. Nawet jeśli często nie zdajemy sobie z tego sprawy. Przykład na poparcie tej tezy? To, ile czasu spędzasz w kreatorze, próbując dopasować postać do swoich własnych preferencji.

Zresztą, nie chodzi tylko o głównego bohatera. Tak naprawdę wszystkie pojawiające się w grze postaci powinny w jakiś sposób nas zaciekawiać – być charyzmatyczne, dziwne, charakterystyczne lub po prostu zapadać w pamięć. To dodaje do gry pikanterii i powoduje, że długo będziemy kojarzyć i wspominać jakąś związaną z tym sytuację.

2. FABUŁA
Wciągająca fabuła, dobry rys historyczny to elementy, dla których powraca się do gry. Wspomnienia pozostają nawet po skończeniu rozgrywki. Dobra gra musi być jak świetna książka – zabierać w nieznane światy. Takie tytuły jak „Plamiona” czy „OGame” – to gry, których fabuła potrafi pozytywnie zaskoczyć. Mało jest niestety obecnie gier, które wyróżniają się błyskotliwością i zwrotami akcji, zdarzeniami, które podnoszą z fotela i powodują lewitację z zachwytu. Jednym z chlubnych wyjątków jest Assassin’s Creed III. Na początku gry poznajemy swojego bohatera - Haythama Kenwaya. Akcja toczy się przez kilka sekwencji, aż docieramy do momentu, w którym odkrywamy, że kierujemy ojcem naszej postaci. Spodziewamy się, że wprowadzi on syna w świat asasynów, w ostatnim „kadrze” sekwencji gry, dowiadujemy się jednak, że Haytham nie wstąpi do asasynów, ale do ich wrogów, templariuszy. I właśnie o takich zwrotach akcji mowa!

3. ŚWIAT
Ten pełen detali, zachwycający różnorodnością – świat pełen ciekawych elementów. Nie zawsze jednak taki najbardziej „odjechany”, baśniowy jest najlepszy. Często zupełna „normalność” uchwycona z uwagą i dbałością o detal potrafi zachwycić o wiele bardziej. Świat przedstawiony w grze powinien być przede wszystkim spójny. Rzucające się w oczy niedociągnięcia czy sprzeczności są bardzo źle postrzegane. Czasem to właśnie świat jest głównym atutem gry. Do tego typu rozrywki uciekamy, kiedy chcemy się oderwać od codzienności. Przywiązania do detali, wykreowanie bogatego świata mocno ułatwia twórcom dostarczenie urozmaiconej rozrywki.

Stworzenie gry to nie jest rzecz prosta, a stworzenie gry, którą się zapamięta, i która wpisze się w kulturę społeczność graczy to rzecz bardzo trudna. Taka sztuka udaje się w zasadzie tylko nielicznym. Zbudowanie otoczenia, które uruchomi naszą wyobraźnie, pozwoli na przeżycie prawdziwych emocji to naprawdę sztuka, którą powinniśmy doceniać. Coraz mniej robi się również kultowych gier komputerowych, większość z nich opartych jest na powtarzalnych schematach fabularnych, co jest niepokojącym zjawiskiem.

Więcej informacji na ten temat znajdziecie na http://socplay.pl/