Internetowy poradnik

Strona główna > Turystyka > Podhale w ubiegłym wieku

Podhale w ubiegłym wieku

Jak było w Tatrach 100 lat temu.

Piątek 21 lutego 2014, przez natatry

W górach swoje rządy prowadzili zbójnicy i kłusownicy. Zakopane nazywano "pępkiem świata". Można było, bowiem delektować się powietrzem bez pyłu i zanieczyszczeń.

Aby dostać się nad Morskie Oko wynajmowano specjalne pojazdy, a na wycieczki w góry zabierano ze sobą pieczone kurczęta, pieczeń i węgierską słoninę. Tak na Podhalu było ponad 120 lat temu.

Skądkolwiek wybiera się ktoś do Zakopanego, dojechać musi najprzód koleją państwową karpacką (zwaną też transwersalną) do Chabówki. Tu przesiada się do pociągu, który dostawia podróżnych w ciągu 2 lub 3 godzin na miejsce przeznaczenia. Rozkład jazdy dla ruchu osobowego poucza dokładnie o terminach na kolei tatrzańskiej, z którego dowiadujemy się, iż istnieją cztery rodzaje pociągów - pisał tak w roku 1900 Walery Eljasz Radzikowski.

Do połowy XIX w. Zakopane było nieznaną i ubogą wsią góralską. Później nazywano go zimową stolicą Polski. Następnie przez wiele lat było odbiciem kultury narodowej. Przebywali tu pisarze, artyści, politycy i pracownicy uczeni z całej Polski.

Utrudzenie ciała leczyło się bardzo prędko wybornym snem, pyszną wodą, wyśmienitym apetytem, zimną kąpielą oraz najczystszym w świecie powietrzem.

Z czasem Zakopane stało się doskonałą bazą wypadową w Tatry. Rozwinęła się turystyka górska. Z Zakopanego prowadziły wycieczki pod przewodnictwem przewodnika Tytusa Chałubińskiego.

TatryWszelkie wydawnictwa dla gości przybyłych pod Giewont zawierały nie tylko opisy tras wycieczek, ale również rady praktyczne. Już w roku 1886 Walery Eljasz przekonywał, że do niezbędnych potrzeb dla każdego gościa należy posiadanie drobnych pieniędzy, bez których doświadczyć można biedy w Zakopanem.

U schyłku poznania Tatr góry te były owiane mitem. Były czymś niedostępnym. Z upływem czasu zmieniał się styl uprawiania turystyki. Zaczęto uprzystępniać góry poprzez budowę schronisk. Powstawały nowe szlaki szlaki tatrzańskie o różnej skali trudności. Po roku 1900 zrodziło się taternictwo sportowe.

Wędrówki po Tatrach, które wiodły stromymi i przepastnymi szlakami w głąb gór nasuwały duże, niebezpieczeństwa, co wymagało systematycznego przygotowywania się do trudnych wypraw górskich i zaznajamiania się z zasadzkami tatrzańskiego świata.