Internetowy poradnik

Strona główna > Turystyka > Pańszczyca

Pańszczyca

Poniedziałek 7 kwietnia 2014, przez natatry

Dolina Pańszczyca o powierzchni 7 kilometrów, odgałęzia się od Doliny Suchej Wody Gąsienicowej mniej więcej 0, 5 kilometra na południe od lesistego wzgórza Kobyła.

Dolna część doliny rozciąga się w przybliżeniu na osi północny zachód-południowy wschód. Środkowa część, bardzo lesista i porośnięta kosodrzewiną skręca pod kątem prostym ku południowemu zachodowi.

Na obecny wygląd doliny Pańszczyca wpływ miał lodowiec. Pozostałości jego działania są w większości przykryte osadami morenowymi.

Dnem doliny płynie Potok, Pańszczycki, który wypływa z Czerwonego Stawu Pańszczyckiego. Przepływ powierzchniowy wody z czerwonego stawu na pierwszych kilkuset metrach można zaobserwować tylko w okresach po dużych opadach deszczu. Przez większą część roku stały przepływ potoku rozpoczynają dwa źródła leżące około 450 metrów poniżej Czerwonego Stawu. Potok Pańszczycki ma 5 kilometrów długości w znacznej części jest potokiem okresowym. W okresach letnio-jesiennych i zimowych cześć wody ginie pomiędzy głazami wypełniającymi dno koryta. Woda ta pojawia się poniżej w korycie, z reguły płynie jej jednak znacznie mniej. Jest to spowodowane przedostawaniem się wody do rozległych systemów krasowych rozwiniętych w węglanowych skałach podłoża, przykrytych osadami morenowymi. W rejonie Doliny Suchej Wody Gąsienicowej licznie występują podmorenowe leje krasowe.

Potok Pańszczycki uchodzi do Suchej Wody Gąsienicowej, jako jej prawy dopływ, na wysokości około 1160 metrów n.p.m. Jego największym dopływem jest Jasicowa Woda wypływająca ze źródeł w zboczach Jasicowej Czubki.

Nazwa Doliny Pańszczyca pochodzi od nazwiska dawnych właścicieli położonych w niej terenów pasterskich. Prowadzą do niej szlaki z różnych części Tatr. Przez turystów dolina ta jest najczęściej odwiedzana przy okazji wypraw żółtym szlakiem z doliny Gąsienicowej na przełęcz Krzyżne, z której rozpościerają się cudowne panoramy Tatr. Warto dodać, że to właśnie na tej przełęczy kończy się najtrudniejszy szlak w Tatrach, mianowicie Orla Perć.