Internetowy poradnik

Strona główna > Turystyka > Morskie Oko w literaturze

Morskie Oko w literaturze

Wtorek 29 października 2013, przez natatry

Morskie Oko to największy zbiornik wodny na obszarze Tatr.

Zajmuje powierzchnie prawie 350 000 metrów kwadratowych. Lustro Morskie Oka znajduje się na wysokości 1395 metrów n.p.m. Głębokie jest prawie na 51 metrów. Po jego brzegach prowadzi wąski szlak turystyczny o kolorze czerwonym.

Przy Morskim Oku znajduje się kompleks dwóch schronisk turystycznych, znanych pod wspólna nazwą: Schronisko imienia Stanisława Staszica nad Morskim Okiem. Jest to jedyne jezioro w Tatrach, w którym w sposób naturalny występują ryby, są to pstrągi.

Największe i najpiękniejsze jezioro tatrzańskie, które już od lat jest odwiedzane przez tysiące turystów znalazło również godne siebie miejsce w literaturze tatrzańskiej, a sposób pisania o nim doskonale odzwierciedlał stosunek do gór twórców w kolejnych epokach. Kiedyś było nazywane Rybim Stawem. W literaturze stosowano też poetyckie nazwy takie jak: Perła Galicji, Perła Tatr. Taternicy mówią na ten staw "Moko". Najstarsze wzmianki o Morskim Oku pochodzą z dokumentów własnościowych i granicznych już z końca szesnastego wieku.
Już w tamtych czasach notowano legendy i podania związane z tym wielkim stawem. Przede wszystkim mówiono o podziemnym połączeniu jeziora z Adriatykiem, czego dowodami miały być wyłonione tu rzekomo belki i szkatułki pełne kosztowności z zatopionego w morzu statku, pojawiające się dziwne ryby i inne stwory, które porywały owce.

W kolejnych dekadach, kiedy to Morskie Oko było coraz liczniej odwiedzane, naukowych i popularnych opisów pojawiało się coraz więcej i więcej. W 1827 roku Emanuel Homolacs, właściciel tych terenów zbudował mały schron. Został on powiększony w 1836 roku z okazji wizyty biskupa Franciszka Zacharyasiewicza. Było to pierwsze w Tatrach niezagospodarowane schronisko.

W epoce romantyzmu Morskie Oko wkroczyło również do literatury pięknej, a jego sława sprawiła, że nawet Juliusz Słowacki, który w Tatrach nigdy nie był umiejscowił część akcji swojego dramatu Samuel Zborowski. Pierwszy wiersz o Morskim Oku napisał poeta Józef Przerwa Tetmajer. Później powstawało jeszcze wiele romantycznych utworów. Pisali między innymi: Antoni Czajkowski, Stanisław Wyspiański czy Maria Pawlikowska-Jasnorzewska